Centraal bovenaan op zilverkleurig papier het gedicht: Wanneer eens/ uw ontegensprekelijke / eenvoudige verschijning / schijnsel – een gespreid zonnelaken / verbrijzelt aan mijn apoteotische horizon / tot wolk van mijn vermoeibaar streven / en gij / jaren achter elkaar / kalender van onrechtvaardig huilen / blinde kaleidoscoop / op mijn dorre akker stortregent / rotsvast / een massa – massieve breuk / zal zijn verschoven. Ernaast en eronder schetsmatige aanduidingen.
